قانون کار

قانون کار جمهوری اسلامی ایران مصوب مجمع تشخیص مصلحت نظام در سال 1369 است. این قانون یکی از ابزارهای اصلی برای مدیریت منابع انسانی است.

بر اساس قانون کار کلیه کارفرمایان ، کارگران ، کارگاه ها ، موسسات تولیدی ، صنعتی ، خدماتی و کشاورزی باید از این قانون تبعیت کنند. این قانون رابطه بین کارگر و کارفرما را تبیین می کند. بنا به تعریف قانون کار، کارگر کسی است که در مقابل دریافت حق السعی به درخواست کارفرما کار می کند. و کارفرما شخصی است حقیقی یا حقوقی که کارگر به درخواست و به حساب او در مقابل دریافت حق السعی کار می کند. یکی از بخش های مهم قانون کار، طبقه بندی مشاغل است.

از سال 1395 که بخشنامه جدید طبقه بندی مشاغل تصویب شد، شرکت ها امکان استفاده از روش های نوین نظیر هی گروپ را پیدا کردند.

مشاوره و اجرای طرح طبقه بندی مشاغل

طبق مواد ۴۸ و ۴۹ قانون کار، تمامی شرکت های مشمول قانون کار که بیش از ۵۰ نفر کارگر (در سطوح مختلف شغلی) دارند، موظف به تنظیم نظام جبران خدمت…

طرح طبقه بندی مشاغل؛ الزامات و ملاحظات

طرح طبقه بندی مشاغل یکی از دستاوردهای سیستم های مدیریتی در راستای برقراری عدالت مزدی و یکی از الزامات قانون کار کشور در زمانی که تعداد نیروی انسانی شاغل در…

الگوهای مرخصی استحقاقی

۲.۵ روز مرخصی در ماه برای هر کارمند یکی از الزامات و مواد قانون کار است (مرخصی استحقاقی) که همگی بدون چون و چرا در ابتدای استخدام از آن آگاهیم. اما…

تایید دورکاری تامین اجتماعی

بالاخره سازمان تامین اجتماعی، دورکاری را به رسمیت شناخت. دورکاری به عنوان یکی از شیوه‌های کاری نوین چند دهه است که در سازمان‌های مختلف دنیا شناخته شده و با استقبال…

آموزش – ایمنی و بهداشت حرفه ای

سلامت و بهداشت کارکنان علاوه بر اینکه از حقوق اساسی ایشان محسوب می شود، نقش عمده ای در بهره وری و نیز تعهد کارکنان به سازمانشان دارد. یکی از مسئولیتهای […]

دستورالعمل وزارت کار برای قراردادهای موقت

وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی طبق دستورالعمل ذیل، عقد قراردادهای با مدت کمتر از یک سال را برای کارهایی که ماهیت مستمر دارند ممنوع اعلام کرد. اگر کارفرمایی قراردادی […]

طبقه بندی مشاغل

بر اساس قانون کار شرکت های فعال در کشور موظفند با همکاری کمیته طبقه بندی مشاغل، طرح طبقه بندی مشاغل را تهیه کرده و به تصویب وزارت کار برسانند.

error: این محتوا محافظت شده است