کارراهه فنی که مسیر شغلی فردی نیز نامیده می‌شود، راه جدیدی است که شرکت های الگو از آن برای برنامه ریزی نیروی انسانی استفاده می‌کنند.

این انتخاب در پاسخ به تقاضا برای پیشرفت شغلی کارکنان به ویژه زمانی که این درخواست‌ها از نیاز شرکت ها برای مدیر و سرپرست فراتر می‌رود، ضروری است.

برخی شرکت ها در پاسخ، سمت‌های غیرضروری ایجاد می‌کنند. پاسخی که معمولاً پیامدهای بدتری از خود مسأله ایجاد خواهد کرد.

در مقابل، کارراهه فنی و مسیر شغلی تخصصی (Technical) ، راه جدیدی است که شرکت های چابک و منعطف روی آن سرمایه‌گذاری کرده‌اند.

یشرفت در مسیر فنی- بدون مدیر و سرپرست شدن – تقریباً تمام مزایای پیشرفت در کارراهه مدیریت را به همراه دارد.

با این ویژگی‌ها، پیشرفت در این مسیر نیز ارتقا (به معنای بالا رفتن) محسوب می‌شود. به همین دلیل ارتقای افقی نامیدن این حرکت در مسیر شغلی، برگرفته از نگاه سنتی به مسیر و کارراهه شغلی بوده و نامگذاری هوئشمندانه‌ای نخواهد بود.

با قلب ماهیت و فروکاستن این ارتقا به افقی، پیشاپیش می‌پذیریم که قرار نیست یک فرد فنی، هرچقدر هم از نظر تخصصی و فنی پیشرفت کرده باشد، همراستا و هموزن مدیر پیشرفت کند.

مدیران در مسیر پیشرفت، از مراحل مدیریت بر دیگران (سرپرستی)، مدیریت بر مدیران و مدیریت بر حیطه‌های عملکردی (مدیریت میانی) و مدیریت بر حیطه‌های متنوع عملکردی و کسب و کار (مدیریت عالی) می‌گذرند.

در مسیر فنی نیز کارشناسان از سطوح مختلفی گذر می‌کنند که دستیابی به هر سطح نیازمند کسب شایستگی‌های ویژه‌ای است. با دستیابی به سطح بالاتر، کارشناسان نیز همانند مدیران و همسطح با آنان از حقوق و مزایایی که به میزان قابل توجهی بالاتر است و از فرصت‌های یادگیری و جذابیت‌هایی نظیر دورکاری و ساعات کاری متناسب بهره‌مند خواهند شد.

اشتیاق به برداشتن اولین گام‌ها در یک حرفه فنی و توسعه تخصص فنی عمیق یک ضرورت در کارراهه فردی – تخصصی است. در همین راستا تقویت مهارت‌هایی در زمینه تخصصی، ارائه مطلب و انتقال به دیگران، حل مسائل پیچیده‌ فنی، هدایت و رهبری متخصصان لازمه‌ی حرکت در کارراهه فردی (Individual Career Path) است.

در سطوح بالاتر کارراهه فردی، برتری فنی در طراحی، تعریف فرآیندها، سیستم(ها) و تعریف عملکرد مورد انتظار برای سیستم‌های در حال پیاده‌سازی یا استقرار یافته و نحوه مواجهه با مسائل و مشکلات فنی تعیین کننده هستند.

تخصص اثبات شده این افراد، شهودی آینده‌نگرانه به دست می‌دهد که قدرت تحلیل کسب‌وکار و تشخیص روندهای اصلی و تغییرات تکنولوژیک بدین وسیله بالاتر می‌رود.

توانایی تشخیص چالش‌های پیش رو و فرصت‌ها و خطرات موجود و به‌دست آوردن شم این کار، برای رسیدن به سطوح بالای کارراهه فردی و تخصصی مورد نیاز هستند. برنامه‌ریز توسعه و کارراهه باید این نکته حیاتی را در نظر داشته‌باشد که قرار دادن معیار سابقه کار و حتا مدرک تحصیلی می‌تواند این اولویت‌ها و شایستگی را به حاشیه براند.

استفاده از مسیرها و کارراهه فنی، هم ارز با ارتقاهای مدیریتی، از دادن شاخ و بال اضافه به نمودار سازمانی پیشگیری می‌کند و در این حال ایجاد سمت های مدیریت غیرضروری به سازمان و مدیران تحمیل نمی‌شود. سمت‌های اینچنینی علاوه بر افزایش هزینه‌های سازمان، مخل مجاری ارتباطی سازمان بوده و از گردش بهینه اطلاعات پیشگیری می‌کند.

تجربه سازمان‌هایی که کارراهه دومسیره را در سازمان اجرا کرده و جذابیت‌های آن را نیز برای کارکنان فراهم کرده‌اند، نشان می‌دهد در این سیستم، افرادی که مستعد و علاقه‌مند به یادگیری عمیق نکات و روش‌ها و تکنولوژی‌های تخصصی حیطه‌خود هستند، با مسائل روزمره سرپرستی درگیر نشده و زمان و پتانسل‌هایشان به خوبی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

دوره آموزشی برنامه ریزی کارراهه برای استعدادها دوره ای تخصصی بر مبنای خانواده‌های شغلی در مدل هی گروپ است که توسط رایان راهبرد چابک با تدریس آقای دکتر مراد احمدی پور برگزار می شود.

اطلاعات این دوره شامل زمان و مدت و هزینه را در لینک بخوانید.